Hong Kong: Stad van wolkenkrabbers, wereldmerken en groen

8 mei vervolg. Een van onze belangrijkste taken in Hong Kong wordt het laten repareren van onze netbook. Het scherm geeft strepen en de webcam is stuk. Dit is heel vervelend met Skypen. Helaas blijkt de Asus serviceshop vandaag (zondag) gesloten in tegenstelling tot bijna alle andere winkels. Om half acht verzamelen we ons op de Stars of Avenue om de lichtshow te bekijken. Dagelijks wordt om 20.00 uur de LED verlichting van tientallen wolkenkrabbers, tegelijkertijd aangestuurd.


In combinatie met schijnwerpers, laserlicht en muziek is dit een prachtig gezicht, zeker op het water. Wel vinden wij allebei dat het door betere muziek nog spetterender kan worden. Na afloop lopen we langs de Big Ben van Hong Kong terug naar ons hostel, wat trouwens net als veel gebouwen, helemaal ingepakt is in bouwfolie omdat het voorzien wordt van LED verlichting. We moeten nog veel kleine dingetjes regelen zodat het 00.30 uur is, voordat we gaan slapen.

9 mei. Omdat we veel willen gaan reizen met het openbaar vervoer in Hong Kong hebben we een zogenoemde Octopuskaart gekocht. Deze kost 150 Hong Kong dollar (ongeveer 15 euro) en kan zowel in de bus, in de metro, op de ferry en in de tram gebruikt worden. Verder kan er betaald mee worden bij vele toeristische attracties en winkels. Wanneer het tegoed van 10 euro op is, kan eenvoudig worden opgewaardeerd. Een goede manier om gebruik te maken van een van de beste openbaar vervoersnetwerken van de wereld. De metro’s rijden om de 3 minuten en zijn vaak comfortabel (soms een beetje koud). Dubbeldeksbussen rijden zeer regelmatig naar alle uithoeken van de stad. Het is zeker niet duur en hierdoor erg populair bij inwoners en toeristen.

Om 9.00 uur gaan we, met de boot en bus, naar het Indonesische consulaat in Causeway Bay, om een 60 dagen visum aan te vragen. Gewapend met kopie van de bankrekening, lange kleding en twee pasfoto’s gaan we binnen. Een management samenvatting van het resultaat: Na eerst een verkeerd formulier ingevuld te hebben, krijgen we na het invullen van een tweede formulier te horen dat we slechts een visum voor dertig dagen kunnen krijgen omdat we geen sponsor hebben in Indonesië. We weten dat het kan afhangen van de betreffende douanebeambte maar wij kunnen morgen niet terug om een andere te proberen aangezien het public holiday is en daarna is het laat, aangezien we drie werkdagen moeten wachten voordat we het überhaupt zouden krijgen. We beslissen het papiertje volgens ons oorspronkelijke plan in Kuala Lumpur aan te vragen. We gaan naar de dichtbij gelegen tweede Asus serviceshop in Hong Kong. Hier hebben we meer geluk. De computer kan binnen drie dagen gemaakt worden, dus laten we deze achter. De middag gaan we naar de Nederlandse familie Grolle die we in China ontmoet hebben. Zij zijn 9 maanden geleden naar Hong Kong verhuist en kunnen ons dus veel vertellen over de stad. Om te beginnen worden we door Rina de moeder des huizes rondgeleid in Tai Po, dit ligt in de New Territorries.

We zien een overdekte markt, de tempel, eten Buns en een ijsje bij de Mc Donalds die we in Nederland niet kennen. We vinden nog een Chinese puzzel voor ze ons naar hun huis brengt. Hier maken we verder kennis met de drie kinderen. Ze hebben allemaal de leeftijd van de middelbare school, dus het is erg interessant om te horen hoe ze het ervaren om voor drie jaar Nederland te verlaten. De ideeën zijn heel wisselend maar ze vinden het wel een erg grote ervaring. We spelen samen nog een spelletje voor we gaan eten. Dit bestaat uit groente en sinds lange tijd weer eens uit aardappelen. Na het eten doen we nog samen met Nick, Loes en Maaike een potje waterstoeipolo in het zwembad. De blauwe plekken ontbreken niet de volgende morgen. Na het maken van een groepsfoto gaan we om 23.00 uur met de dubbeldekker terug naar ons hostel. Hier doen we uiteindelijk om 0.00 uur het licht uit.

10 mei. Public holiday vandaag en wel met 3 verschillende feesten. Wij gaan naar het bun festival op Cheung Chau Island. We willen er vroeg zijn, maar dat valt wederom niet mee aangezien we laat zijn gaan slapen. Met de ferry steken we over naar de centrale ferry pier waar we de snelboot pakken naar het eiland. Het is er erg druk en gezellig. We kijken naar leeuwen en drakendansen en een Kung Fu voorstelling. De maskers en overige kledingstukken zijn erg kleurrijk. Naast de extreem grote camera’s en film apparatuur valt ons de man met de Ipad op, hihi. De parade met vele trommels, vlaggen, draken en kinderen op stellages is ook erg mooi om te zien.

Maar het is met 38 graden en weinig schaduw wel erg warm in de nauwe straatjes. Het zicht wordt regelmatig verstoord door Chinezen die een paraplu gebruiken om wat schaduw te krijgen, maar helemaal ongelijk kunnen we ze niet geven. Net als vele andere mensen gaan we na de parade terug naar de stad, de rijen voor de ferry zijn lang, maar toch zijn we binnen een half uur aan boord. Via onze hotelkamer en de 7-eleven supermarkt, waar we voor 2 euro een pastamaltijd opwarmen, gaan we door naar het Shek Kip Mei park. Hier gaan we de volgende opdracht van Koen voltooien. Namelijk een foto maken van een korfbal, korfbalpaal en korf. In de voorbereiding hierop hebben we via de Nederlandse korfbalbond en de internationale bond het emailadres gekregen van Warman de bondscoach van het Hong Kong korfbalteam. We ontmoeten hem bij een training. Het is erg leuk om zelf weer eens een balletje te schieten en om meer te weten te komen van onze sport in het buitenland.

Het korfbal in Hong Kong wordt slechts door een aantal universiteitsteams gespeeld. Een seniorenteam is er nog niet, maar de oudere jeugd wordt steeds beter en zij vloeien vanzelf over naar de senioren. Ze zijn nu aan het trainen voor de Asia/Pacific Cup voor landenteams tot 23 jaar in Australië. Ze hebben een erg grote teamspirit, een flink uithoudingsvermogen en ze blijken bijzonder flexibel in de spieren te zijn. We doen nog een inspannend wedstrijdje en kunnen nog de nodige tips geven. Na de training gaan we gezellig eten met een aantal spelers en de coach en we beloven de zaaltraining van morgenavond te verzorgen. We gaan terug naar de hotelkamer en wederom gaat pas om 00.30 uur de ogen dicht.

11 mei. We kunnen eindelijk een beetje bijslapen na een flink aantal lange dagen. We gaan pas rond de middag naar buiten toe. Vandaag staat Mong Kok op de planning. We brengen een bezoek aan de bloemenstraat waar behalve vele exotische bloemen ook Nederlandse tulpen en tuinaarde verkocht wordt. We gaan naar het vogelpark waar ook een volgelmarkt bij zit. Het wemelt er van de kooitjes met vogels varieert van parkieten en mussen tot prachtige papegaaien. We genieten echt van de schoonheid in de stad. Deze kent bijna geen straatvuil en de reden is simpel. Overal staan bordjes dat de boete voor afval op straat gooien omgerekend 150 euro is en op sommige plekken zelfs meer. De volgende bestemming is de goudvissenmarkt. Dit stelt niet veel voor, wij vinden slechts twee winkels die vissen verkopen. We bezoeken nog de Lady’s markt waar Rhianne een nieuw shirt koopt en we vele winkels in gaan om puzzels te zoeken. Dan is het tijd om naar het hostel te gaan en te vertrekken met de metro naar het Tai Wo Hau sportcentrum voor de korfbaltraining. Ook de metro is schoon, eten is verboden en de boete voor het overtreden is 200 euro. De sportzaal is ter grootte van een ruim basketbalveld en 12 meter hoog. Er zijn 18 spelers en speelsters dus het is volle bak. We improviseren de training. We leren ze een warming-up spelletje in de vorm van tikkertje en een nieuwe vrije bal. We schaven wat aan de techniek en de tijd vliegt voorbij. Na de training kletsen we nog wat en dan blijkt het toernooi waar ze voor trainen in Australië gespeeld te worden in Adelaide, precies in de tijd dat wij daar arriveren. Natuurlijk beloven wij het finaleweekend te bezoeken, een leuk vooruitzicht! Bij terugkomst is de klok de 12 uur alweer gepasseerd, pfff.

12 mei. Ondanks dat het laat was, staan we toch vroeg op. We gaan met de Star ferry naar Hong Kong Island. We lopen een paar kilometer binnendoor over fly-overs en door kantoorpanden. Een hele praktische manier om zonder te wachten op stoplichten, snel op de bestemming te zijn.

We maken een ritje in een van Hong Kongs oudste attracties, de bekende Peak Tram. Door onze Octopus kaarten hoeven we niet aan te sluiten in de rij met bezoekers voor een kaartje.

De tram die door een kabel over 1400 meter wordt opgetrokken met een hoogteverschil van 400 meter naar een hoogte van 552 meter is een leuke belevenis. De stijgingspercentages zitten tussen de 6 en 23 procent en bovenin is het zicht over de wolkenkrabbers fantastisch.  De tramrit werd voor het eerst gedaan in 1888. We lunchen in the Victoria Peak bij Bubba Gump en genieten ook hier van het mooie uitzicht. Via de Old Peak Road wandelen we naar beneden, dit valt gezien de dalingspercentages nog niet mee en zorgt voor gevoelige kuiten. We brengen een bezoek aan de dierentuin en botanische tuin. Allebei gelegen in een groot stadspark. De toegangsprijs is gratis en er zijn veel dieren in ruime kooien te zien. Zelfs de orang oetan is vertegenwoordigd als ambassadeur… We lopen verder naar Duddell street. Hier staan vier antieke straatlantaarns op gas. We moeten flink zoeken voor we de straat vinden en we denken dat de meeste toeristen deze bestemming dan ook overslaan.

Het is inmiddels erg broeierig en bewolkt geworden in de stad. We wandelen naar het winkelgebied in Sheung Wan, ook hier een attractie, de volgens zeggen langste roltrap ter wereld. De klopt, wanneer de lengte van alle achter elkaar gelegen kleine roltrappen wordt opgeteld is dit een afstand van 800 meter. Koen brengt nog een bezoekje aan een voetmasseur die net als honderden andere masseurs een keurig LED bordje met voetjes buiten heeft hangen. Een buitje regen brengt weinig verkoeling. We kopen nog even kaartje voor onze uitzichttour van morgen en gaan dan terug naar het hostel. Dit keer wordt ons avondeten genuttigd in Spaghettihouse en in het Macdonalds café nemen we als toetje een lekkere muffin.

13 mei. Een beetje bijslapen kan vandaag. Pas rond half 10 verlaten we de kamer. We gaan eerst even naar het Square shoppingcenter tegenover ons guesthouse. Hier hebben ze roltrappen van meer dan dertig meter lang. We shoppen nog wat nieuwe kleding bij Esprit aangezien onze kleding echt aan het slijten is. We brengen een pakketje naar het postkantoor en stappen in de MTR naar Kowloon Tong om te gaan lunchen met Warman, de bondscoach van Hong Kong, op de universiteit waar hij werkt. We eten verschillende gerechtjes. Kippenpootjes (dus echt alleen de botjes met de huid) en onze favoriet dumplings. We reizen met de Star ferry en dubbeldekstram door naar Cheung Sha Wan om onze netbook op te halen. Aangezien het spits is, puilt de tram volledig uit, maar het is wel een mooie ervaring.

Voorzien van een nieuwe webcam, nieuwe behuizing en nieuw LCD screen krijgen we de computer kosteloos mee. We kunnen er weer even tegen! Snel door met de metro naar de ICC tower. Hier gaan we op de 100e verdieping genieten van het panoramische uitzicht over metropool Hong Kong. Ondanks de nevel die er soms hangt is het uitzicht op 393 meter fantastisch. We skypen nog even met de ouders en zus van Erwin aangezien er gratis Wi-Fi is. Door mist is de lichtshow niet heel mooi en lijkt het soms of Hong Kong een stroomstoring heeft en wordt het beeld helemaal zwart. Om op te warmen van wederom een veel te koude airco drinken we warme choco bij Starbucks. Met de minibus terug naar het guesthouse om lekker te gaan slapen.

14 mei. We gaan Hong Kong verlaten en op weg naar Kuala Lumpur in Maleisië. Vlak voor ons hostel vertrekt buslijn A21 die ons naar het vliegveld brengt We leveren onze Octopuskaart in en vershoppen nog heel snel onze laatste Hong Kong dollars. Het is erg broeierig in Kuala Lumpur. Voor 8 Ringit nemen we de bus naar het centraal station. Aangezien de tijd ontbroken heeft om in te lezen en we ook geen Lonely Planet hebben, komen een aantal gratis folders ter oriëntatie goed uit. We beslissen vlakbij central een slaapplek te zoeken. De eerste twee hostels zijn vol, maar bij de derde , Central Lodge hebben we meer geluk. Inmiddels is het flink gaan regenen en onweren en dat helpt wel tegen de broeierigheid die in de stad hangt. Ons hostel ligt schuin tegenover een blindeninstituut en dat is te zien aan de vele blinden mensen op straat en salons waar blinden massages geven. Ons avondeten doen we bij White Coffee en smaakt erg lekker. Wat ons direct opvalt is dat alle gerechten die we normaalgesproken bij de Chinees kunnen halen, hier op de menukaart staan en in China niet. Terwijl Rhianne aan de website werkt brengt Erwin een bezoek aan de kapper, gelukkig ziet deze alles goed er levert prima werk af.

Dit artikel is geplaatst in China, Hong Kong. Bookmark de permalink.

1 Reactie op Hong Kong: Stad van wolkenkrabbers, wereldmerken en groen

  1. nienke schrijft:

    Leuk om weer even wat te horen. Leuk dat jullie blijven proberen alles te beschijven zodat we het bijna letterlijk meebeleven. Erg leuk, dat waardeer ik zeker (en vele met mij denk ik!). Aan jullie ‘status’ te zien zijn jullie in Sumatra. Hopelijk is het aanvragen van het visum goed gegaan zodat jullie in Indonesie kunnen doen wat je graag wilt doen!
    Mam en pap herkennen veel van Hong Kong. Leuk dat julie nog de Nederlandse familie hebben opgezocht en naar de korfbalvereniging zijn geweest. Bijzondere dingen die zeker niet iedereen doet die op reis is. Het programma ziet er elke keer weer druk uit, ook goed uitrusten he! Ik weet dat het niet in de aard van het beestje zit, maar lekker onder de palmboom, met een kokosnoot op het strand liggen en afkoelen in het water is ook niet verkeerd!
    Veel plezier maar weer en tot het volgende verslag!

Geef een reactie