1 december hebben we voor het eerst een rondleiding gehad door een township. Dit was Imizamo Yethu in Houtbay. De leefomgeving voor zo’n 13.000 voornamelijk arme Zuid-Afrikanen. Onze gids, zich zelf noemend Africa, woont zelf al 20 jaar in deze township. Het speciale aan deze township was dat de mensen door allerlei projecten, zoals het maken van speelgoed uit afval, een klein beetje geld konden verdienen. Wij waren behoorlijk onder de indruk van de leefomstandigheden. Een wooneenheid bestond veelal uit een aantal houten schotten met daarop golfplaten als dak. Soms wonen meer dan 5 mensen op een oppervlakte kleiner dan 5m². Per ongeveer 400 inwoners kon er gebruik gemaakt worden van ongeveer 3 openbare toiletten en centrale waterkraan.

Wij hebben ook een schooltje bezocht waar een klein deel van kinderen uit de township heen ging. Ze leren daar onder andere Engels. Koen heeft laten zien dat ook hij prima kinderen kan vermaken.
  
Na het bijwerken van de internetsite hebben we in de middag nog een bezoek gebracht aan de haven van Houtbay en de daar gelegen Maritiem Warf, een aantal shops met vooral dure souvenirs. Hierna de kustroute richting Kaapstad gevolgd. ‘s Avonds uit eten geweest met Klaus, een verlichtingsspecialist die in Kaapstad geboren en opgegroeid is.

Op 2 december hebben we Kaapstad achter ons gelaten en zijn via de N2 richting Hermanus gegaan.
Strak langs de snelweg zagen wij een aantal townships die vele malen groter waren dan Imizamo Yethu. Hermanus is de tussen maart en begin november dé plaats in Zuid-Afrika om walvissen te zien. Begin december is er wat geluk nog om nog een enkeling te zien. Helaas het geluk was niet met ons, er stond erg veel wind, waardoor de oceaan veel golven had en ze dus niet te zien waren. Na een beetje rondstruinen daarom maar door gereden naar Swellendam. Onderweg nog een overstekende schildpad ontweken op wat wij een provinciale weg noemen. Het invoegen op de snelweg (120km/h) ging vervolgens zonder oprit vanuit stilstand ook nog prima. ‘s Avonds in het hostel een heerlijk Afrikaans gerecht gegeten bestaande uit Bobotie, Butternatsquash Basmatirijst met lentels, aardappels en salade. Verrukkelijk!  De nacht was iets minder. Ons onderkomen bestond uit een “Gamma” tuinhuisje met een tweepersoonsbed. Op zich prima, alleen hebben we ’s nachts zware onweer gehad. Niet echt lekker geslapen.

3 december begon regenachtig. We besloten dan ook niet te gaan wandelen, maar direct richting onze volgende stop George. Onderweg zijn we gestopt in  Albertina een plaatsje niet geadviseerd door Lonely Planet, maar best leuk. In het gratis museum hebben we een oud stukje Afrika gezien (lees Nederlandse invloeden). Ook kregen we een demo DVD te zien over hoe van een Aloëvera plant zeep etc. gemaakt wordt. Dit dorp kent 2 fabrieken die dit verwerken en daar is de plaats nog  bekend van ook. Hierna verder richting Mosselbay, een leuk dorp met mooie schelpenstranden. Als ware jutters hebben we enkele mooie schelpen uitgezocht. Hierna door richting George. We besloten te gaan slapen vlakbij in het dorp Wilderness. Ons hostelboekje gaf een mooi hostel aan, alleen de weg er naar toe was niet duidelijk. Navragen in de plaatselijke informatiekiosk ging niet. Resultaat, al snel dwaalden we af en uit eindelijk om een lang verhaal kort te maken. Anderhalf uur, 40 km rondrijden en 3 hostels later vonden we een geschikt slaapplaats voor de nacht. 

De vierde december was voor ons een rustige dag. Na een heerlijke nacht slapen in onze Afrikaanse kamer konden we er weer tegen.  De dag begon met een korte wandeling waarnaar we de auto ingingen voor een rit richting Nature Valley. Onderweg zijn we nog even gestopt bij een zaterdagmarkt. Onze eerste gravelweg was een feit en we hebben nog gekeken hoe een koppel apen de snelweg overstak. Het ging prima. Dit hostel is met stip de mooiste tot nog toe. Midden tussen de beboste heuvels met uitzicht op de bergen.

Vertrek
Zondag 28 november was het dan zover. De dag van vertrek. ’s Ochtends vroeg de laatste pruts dingetjes in orde gemaakt. Na een knipbeurt door de schoonzus van Erwin, hebben we met alle familieleden, Wilco en tante Els heerlijk gegeten. De brunch bestond uit van alles wat wij het komend jaar weinig of niet zullen eten. Te denken valt aan: woepies, krentenbollen, suikerbrood, scones, chocolade broodjes en verschillende sandwiches. Maar ook  appeltaart met slagroom, oliebollen, appelflappen, kerstkransjes, pepernoten, schuimpjes en marsepeinen kikkers ontbraken niet. Een aantal lekkere dingen die we niet meer op kregen hebben we meegenomen voor in het vliegtuig.

Tijdens de brunch hebben we nog kennis gemaakt met  Bertha, de tante van Koen. Deze hebben we wat communicatie vaardigheden bijgebracht, o.a. bellen. Dit was namelijk een opdracht.

Ook hebben wij onze neefjes en nichtjes nog verblijd met een kleinigheid zodat zij op hun eigen manier kunnen zien waar wij het komend jaar allemaal zullen zijn. Sem en Ruben kregen het boekje Nijntje op wereldreis, Marit en Ilse kregen een wereldlegpuzzel en Jennifer en Kevin een wereldstickerboek.

Rond 13.00 uur zijn we naar Schiphol gegaan. Hier hebben we eerst even onze Traveler cheques opgehaald. Daarna konden we direct door naar de incheck balie. Hier werden we nog opgewacht door  tante Gijsje en Hennie. Wat een leuke verrassing. Na de toast met champagne was het echt tijd om afscheid te nemen. Een laatste knuffel en go!

Direct maar doorlopen naar de juiste gate. Na 20 minuten ging deze open en was het de beurt aan Koen voor zijn tweede opdracht van de dag. Met een mooie glij is hij door de Xray op Schiphol gegaan. De eigenlijk verboden foto plaatsen we zo snel mogelijk op de site.

Daarna snel het vliegtuig in en rond 16.45 waren wij los van Nederlandse bodem!

Na stop van een paar uurtjes en wat vertraging doordat de vleugels van het volgende vliegtuig nog even in de antivries gezet moesten worden ging we eindelijk voor de tweede keer de lucht in.
Onze eerste ervaring met een groot vliegtuig was super. Dit vliegtuig was voorzien van schermpjes in de leuningen en de nodige multimedia, zodat we ons konden vermaken met  spelletjes tegen elkaar, een virtuele tour door Zuid-Afrika konden maken en muziek en video’s konden kijken.
Aangezien er nog zo’n 200 plekken vrij waren kon Erwin ook nog een heerlijk stukje slapen, liggend op 4 stoelen.  

Het eerste stuk dat we naar buiten konden kijken met daglicht was boven Namibië. Dit was ongelofelijk mooi van bovenaf. Nu was het ook niet ver meer naar Kaapstad en na een kleine 12 uur vliegen zetten wij voet op Afrikaanse bodem.

In Zuid-Afrika
Op het vliegveld konden we gelijk onze huurauto ophalen. En op naar Houtbay voor onze eerste overnachting. Even onderweg onze email checken voor het juiste adres, want deze waren we in de voorbereidingsstress vergeten in Nederland.
Auto rijden in Afrika is even wennen met het stuur aan de andere kant van de auto, maar verder prima te doen. De eerste indrukken van Kaapstad en de directe omgeving zijn mooi. Wat opvalt zijn de vele bewakingscamera’s en hoge muren om huizen en gebouwen heen. Het wordt hier dan ook afgeraden s ’avonds alleen over straat te gaan.
Dinsdag hebben wij de het Kaapschiereiland bezocht. Onder andere de kustroute Peakman’s drive stond op het programma. S ’middags hebben wij ons vermaakt in de buurt van Kaap de Goede hoop. Hier hebben we een trail bewandeld en uiteraard met beroemde bord op de foto. Hier is het normaal als apen en struisvogels voor de auto oversteken. Dus goed oppassen dus.

Via Simon’s town, hier is  één van de twee Afrikaanse pinguïn kolonies te zien, zijn we terug gereden naar Houtbay.    

Morgen staat een tour op het programma door één van de townships van Kaapstad.